U sliku o Berkovićima kao maloj i siromašnoj opštini uklapa se i imovina njenih odbornika. Većina je prijavila skromne prihode, polovina ispod republičkog proseka, uz malo ili nimalo nepokretne imovine. Kuću ili stan u vlasništvu nemaju ni bivši, a ni sadašnji načelnik.
Načelnik Bojan Samardžić prijavio je godišnji prihod od 22.800 KM na ime plate. Nema stan ni kuću u vlasništvu, a opterećen je sa dva kredita ukupne vrednosti 46.600 KM. Njegova supruga je, kroz rad u komisiji, zaradila 500 KM tokom prošle godine i takođe ne poseduje imovinu.
Bivši načelnik, a sada predsednik Skupštine opštine Nenad Abramović (SDS), jedan je od retkih koji je prijavio konkretniju imovinu – automobil vredan 15.000 KM i ukupnu imovinu procenjenu na 20.000 KM. Od plate je prihodovao 31.200 KM, dok njegova supruga ima platu od 16.800 KM.
I odbornik Ramiz Sadžak prijavio je da posjeduje porodičnu kuću vrednu 80.000 maraka, a na ime plata i naknada prihodovao je 13.880 KM.
Odbornici poput Željka Domazeta, Miljane Džombete, Aleksandre Kojović, Jelice Okuke i Marka Bjelice te zamjenika načelnika Mitra Lučića nisu prijavili nikakvu imovinu. Njihovi godišnji prihodi se kreću od svega 340 KM (odbornička naknada) do maksimalno 19.000 KM.
Posebno se izdvaja imovinski karton odbornika DNS-a Marka Bjelice, koji je prijavio samo odborničku naknadu u iznosu od 340 KM, bez ikakvih drugih prihoda ili imovine.
Slično je i sa Njegošem Muratovićem iz Narodne partije Srpske i njegovom suprugom – on je imao naknadu od 340 KM, a ona 405 KM.
Krediti su ipak prisutni kod nekoliko odbornika – od manjih iznosa (kao što je 10.000 KM kod Bojana Kojovića) do većih dugovanja od 70.000 KM, kao što je slučaj sa suprugom Dragane Muratović.
Ukratko, ako je suditi po podacima iz imovinskih kartona, može se reći da odbornici u ovoj opštini žive slično kao i većina građana koje predstavljaju. A oni i znaju da li prijavljeni podaci odražavaju realno stanje budući da CIK ne vrši kontrolu imovinskih kartona, već se oslanja na savest političara.